Ruimtelijke ontwikkeling plangebied 'Waterdunen'

Waterdunen is de naam van een plaatsje dat in de late Middeleeuwen op een eilandje lag in de monding van de Honte (de huidige Westerschelde). Grote stormvloeden vaagden het het eilandje helemaal van de kaart. Tot ver in de zestiende eeuw lag er op die plaats nog een zandbank met daarop de restanten van het verdronken stadje. Het oude Waterdunen is verdwenen, maar er wordt hard gewerkt aan een nieuw Waterdunen. Geen stadje, maar een grootschalig natuur- en recreatieproject in het gebied ten westen van Breskens, tussen de Panoramaweg en de Puijendijk, Hogedijk en Nolletjesdijk. Plan 'Waterdunen' is een combinatie van kustversterking, ontwikkeling van recreatieve voorzieningen en ontwikkeling van brakke/zoute en zoete natuur.

BMNED zal Deltares, voorheen TNO Bouw en Ondergrond, assisteren bij monitoren van de mogelijke effecten op de omgeving als gevolg van de ingrepen in de waterhuishouding in het plangebied. Door BMNED wordt de bouwkundige staat van objecten in relatie tot de (grond)waterhuishouding op een aantal percelen in en rond het plangebied Waterdunen bepaald. Onder “objecten” is te verstaan bebouwing en/of infrastructuur die mogelijk gevoelig zijn voor vernatting en/of verzilting. Ook eventuele sloten en/of watergangen welke het perceel mogelijk begrenzen of in de directe nabijheid zijn gelegen worden door de medewerkers van BMNED ingemeten. Met name de hoogteligging van het perceel, de ligging van sloten en watergangen ten opzichte van het perceel en de daarin voorkomende waterstanden zijn van belang om later vast te kunnen stellen hoe groot de eventuele invloed is geweest van het nog te realiseren plan ‘Waterdunen’. Middels de door BMNED te plaatsen peilbuizen zal de freatische grondwaterstand en het zoutgehalte worden gemonitoord.

Voor het bepalen van eventuele landbouwschade door toename van kwel of toename van het zoutgehalte in het bodemvocht worden door BMNED diverse EC-sonderingen verricht. Middels EC-sonderingen wordt gemeten waar zoet grondwater overgaat in zout grondwater. Daarnaast worden peilbuizen geplaatst met de filterstelling ter hoogte van het scheidingsvlak zoet/brak. Met gebruikmaking van een EM-39 sensor zal BMNED gedurende een nog nader te bepalen periode de geleidbaarheid (en dus het zoutgehalte) monitoren.